Φάκελος κειμένων



[Αιμίλιος Χουρμούζιος, «Πυραμίδες του κ. Γιάννη Ρίτσου», Η Καθημερινή, 9.12.1935]


Το πρώτο μέρος των Πυραμίδων με την εναλλαγή του δεκαπεντασύλλαβου και του δεκατετρασύλλαβου είναι επαναστατικοί θούριοι. Δεν θα τους αρνηθώ την ποίηση, στον οργίλο της λυρισμό. Αλλά με όλως διάφορη συγκίνηση θα γυρίσω στις τελευταίες σελίδες των Πυραμίδων όπου ο Πόλεμος, η ακένωτη αυτή πηγή καλλιτεχνικής δημιουργίας, μας δίνεται στην ήρεμη, όμως τόσο βαθύτατα εντυπωτική, λιτή ποίηση του εντεκασύλλαβου. Είναι μια ανταπόκριση μάνας και γιού –των μετόπισθεν μ’ όλες τις δραματικές συγκινήσεις των και του μετώπου, μ’ όλη τη φρίκη του. Ο ποιητής μπόρεσε στους ήρεμους αυτούς στίχους να υποβάλει όσα ήθελε κι όσα δημιουργούνται από την ανάπαλση της ίδιας ανθρώπινης χορδής. Τα ποιήματα αυτά αρχίζουν με μια ειδυλλιακή σχεδόν διάθεση και καταλήγουν στην Επανάσταση· την επανάσταση του ανθρώπου εναντίον του πολέμου. Αρχίζουν από την ατομική μερικότητα και καταλήγουν στο καθολικό αγκάλιασμα της ανθρωπότητας.



ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ