Φάκελος κειμένων



[Ν. Βιτώλης (= Νίκος Βαλαβανίδης), «Γιάννη Ρίτσου: Τρακτέρ», Ριζοσπάστης, 19 Αυγούστου 1934]


Είχαμε καιρό ν’ ακούσουμε στην ελληνική ποίηση τόσο πλέριους και τόσο ζωντανούς τόνους. Η δημιουργικότητα του Ρίτσου μας προμηνάει ένα ακόμα πιο γόνιμο άπλωμα, όταν καταπιαστεί και με θέματα, που αφορούν πιο συγκεκριμένα τον αγώνα του ελληνικού προλεταριάτου και των εργαζομένων ανθρώπων τούτης της χώρας γενικά, που μέσα στις γραμμές τους άντλησε νέα πνοή ο ποιητής.
 Τότε θα ξεπεράσει μια τελευταία αδύνατη  πλευρά του: τον ακυριάρχητο και κάπως μακρυνό χαρακτήρα των θεμάτων στα ποιήματα: ΕΣΣΔ, Στο Μαρξ, Γερμανία, που κάνει εδώ κι εκεί τις εικόνες κάπως θεαματικές και λίγο δραματικές, σαν ονειρώδικες. Όταν εμπνευστεί και από θέματα του άμεσου περιβάλλοντός του, θα φανερωθεί πλέρια ωριμασμένος ο επαναστάτης ποιητής, που σήμερα ακόμα δέχεται την επανάσταση, – ρέμα ακατάσχετο, που τονε συγκινεί βαθειά, μα σα να τον παρασέρνει στο στρόβιλό του, – αύριο όμως θα γίνει ένας από τους συνειδητούς μαχητές.
 



ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ