Φάκελος κειμένων



[Από τη «Μονοβασιά»]


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ
Xρονολογία της γέννησής μου πιθανόν το 903 π.X. – εξίσου πιθανόν
το 903 μ.X. Eσπούδασα ιστορία του παρελθόντος και του μέλλοντος
στη σύγχρονη Σχολή του Aγώνα. Eπάγγελμά μου:
λόγια και λόγια, - τι νά ’κανα; Pακοσυλλέκτη με είπαν. Kαι τώντι.
Σύναξα ένα σωρό φτερά στρουθοκαμήλου απ’ τα καπέλα της υπόγειας Kό-
          ρης,
κουμπιά από χλαίνες στρατιωτών, ένα κράνος, δυο φθαρμένα σαντάλια,
μάζεψα ακόμη δυο σπιρτόκουτα και την καπνοσακούλα
του Mεγάλου Tυφλού. Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία χρόνια, μού δωσαν
την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909.
Bολεύτηκα μ’ αυτήν, και μένω. Tέλος,
το 3909 κάθισα στο σκαμνί μου να καπνίσω ένα τσιγάρο. Τότε
κατάφτασαν οι κόλακες· με προσκυνούσαν· μου περνούσαν στα δάχτυλα
λαμπρά δαχτυλίδια. Oι ανίδεοι δεν ξέραν
πως τα ’χα φτιάξει εγώ με τ’ άδεια τους φυσίγγια πού ’χαν μείνει στους
         λόφους.
Γι’ αυτό ακριβώς, για την ωραία τους άγνοια, τους αντάμειψα πλούσια
με αληθινά πετράδια και διπλάσιες κολακείες. Πάντως
το μόνο σίγουρο: τόπος της γέννησής μου: η Άκρα Mινώα.
 
                                               Καρλόβασι, 18.VIII.75
 
ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Τούς βρήκαμε ξανά κάτω απ’ το βράχο, μέσα στο βράχο. Η
      σιωπή τους
όχι θυμός που τους ξεχάσαμε˙ όχι διόλου μα διόλου
θυμός που μας έχουν ξεχάσει κι εκείνοι. Η σιωπή τους τώρα
είναι η φωνή τους˙  – τίποτα δεν έχουν ν’ αναγγείλουν˙
βουβή συνεννόηση με τις φραγκοσυκιές μέσα στα ερείπια,
βουβές συναντήσεις αντίκρυ στη θάλασσα ή μέσα στο φεγγάρι –
δεν είναι ανάγκη πια να κρύψουν ή να φανερώσουν τα χαρτιά τους
μες στην απέραντη διαύγεια του πουθενά ή του τίποτα, εδώ
που διακρίνονται γυμνά τα δέντρα, τα βουνά, τα αδιάψευστα όρια
όλων των χωρισμών και των αιώνων, εδώ πού καταργούνται
μαζί με τα πουλιά, με τις επίμονες ροδιές και με τις πέτρες
τα σύνορα των εποχών μες στο αίθριο πάντα.
 
                                             Μονοβασιά, 12.VΙΙ.75



ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ