Αποτελέσματα αναζήτησης

Στοιχεία Βιογραφίας


[1936]

Ο Γ. Ρ. χρησιμοποιεί για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Κώστας Ελευθερίου υπογράφοντας τρία ποιήματα που δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα. [Κόκορης (2003), 11-18]. Το ψευδώνυμο του εξασφαλίζει μια θερμή υποδοχή από τον Αντρέα Καραντώνη, ο οποίος μέχρι αυτή τη στιγμή έχει εκφραστεί ιδιαιτέρως αρνητικά για τα ποιήματα του Ρ.
Τον Μάιο, μεγάλη απεργία στη Θεσσαλονίκη προκαλεί αναταραχές, στη διάρκεια των οποίων σκοτώνεται ο Τάσος Τούσης. Εμπνευσμένος από το θρήνο της μητέρας του νέου, όπως αποτυπώνεται σε πρωτοσέλιδη φωτογραφία του Ριζοσπάστη, ο Ρ. γράφει τον Επιτάφιο. Τρία από τα άσματα της σύνθεσης δημοσιεύονται στις 12 Μαΐου στον Ριζοσπάστη. Λίγες εβδομάδες αργότερα τα 14 πρώτα από τα είκοσι άσματα της τελικής σύνθεσης κυκλοφορούν σε βιβλίο, που θα αποτελέσει την πρώτη έκδοση του Επιτάφιου. Τα έξι τελευταία βρίσκονται ακόμα υπό σύνθεση. Τα 10.000 αντίτυπα αυτής της έκδοσης πουλιούνται σε ελάχιστο διάστημα, εκτός από τα τελευταία 250, που κατάσχονται μετά το πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου και καίγονται.
Ο Ρ. Γράφει το ποίημα Μια πυγολαμπίδα φωτίζει τη νύχτα, που θα συμπεριληφθεί στη συλλογή Δοκιμασία.
 
 

[1944]

Το Μάιο, στη διάσκεψη του Λιβάνου, αποφασίζεται η συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου.
Στις 26 Ιουλίου η Ηλέκτρα Αποστόλου εκτελείται από τους Γερμανούς. Ο Γ. Ρ., που έχει στο παρελθόν συνεργαστεί μαζί της στα πλαίσια καλλιτεχνικών επιχειρήσεων του ΕΑΜ, γράφει για τον τραγικό θάνατό της το ποίημα «Ηλέκτρα».
Τον Αύγουστο η Λυρική σκηνή ανεβάζει στο θέατρο του Ηρώδου του Αττικού τον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη. Ο Ρ. μετέχει στο μπαλέτο της όπερας. Είναι η τελευταία χορευτική του εμφάνιση στη Λυρική σκηνή.    
Τα γερμανικά στρατεύματα υποχωρούν και τα ελληνικά εδάφη σταδιακά απελευθερώνονται. Στις 12 Οκτωβρίου οι Γερμανοί φεύγουν από την Αθήνα. Ο Ρ. διαπιστώνει την καταστροφή του αρχείου του, που είχε εμπιστευθεί προς φύλαξη τα χρόνια της δικτατορίας και της Κατοχής.
Το Νοέμβριο, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 26χρονα του ΚΚΕ, δίνεται μια παράσταση του Επιταφίου στο κέντρο Μαξίμ (μετέπειτα θέατρο Αλίκης Βουγιουκλάκη) σε σκηνοθεσία Γιώργου Σεβαστίκογλου. Είναι η πρώτη παράσταση έργου του Γ. Ρ. στην οποία μάλιστα συμμετέχουν η Αλέκα Παΐζη και η Ασπασία Παπαθανασίου.
Δεκεμβριανά.
 
 

[1956]

Το Φεβρουάριο στο 20ό συνέδριο του Κ.Κ. καταδικάζεται ο Σταλινισμός και καταγγέλλεται η λεγόμενη «Προσωπολατρία». Τον επόμενο μήνα η 6η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ προχωρά στην καθαίρεση του Ν. Ζαχαριάδη.
Το καλοκαίρι ο Γ. Ρ. Επισκέπτεται τη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοούμενων. Καταγράφει τις εντυπώσεις του σε μια σειρά τριανταπέντε άρθρων που δημοσιεύονται στην Αυγή.
Το Δεκέμβριο κυκλοφορεί από τον «Κέδρο» Η γκρινιάρα κατσίκα και άλλα ρωσικά λαϊκά παραμύθια του Αλέξη Τολστόη, τη «διασκευή» του οποίου στα ελληνικά υπογράφει ο Γ. Ρ. με το ψευδώνυμο Πέτρος Βελιώτης. Η επεξεργασία της συγκεκριμένης μετάφρασης είναι η αφορμή της γνωριμίας του Γ. Ρ. με το ζεύγος Νίκου και Αθηνάς Καλλιανέση. Είναι η απαρχή μιας σχέσης που θα εξελιχθεί σε δυνατή προσωπική φιλία. Η Αθηνά Καλλιανέση θα αναλάβει έκτοτε την έκδοση και την ευθύνη της παρουσίας του έργου του Ρίτσου.
         ΚΑΙ ΤΟΤΕ η Αθηνά με τα μαλλιά της πάντοτε υψωμένα σε αρχαιόπρεπο κότσο
       κροτώντας με τα δυο της δάκτυλα τα 23 χρυσά της
       περιδέραια είπε
       το έργο μου εμένανε είναι να εκδώσω όλα τ’ αρχέγονα δάση
       των Ιωνίων ποιημάτων
 
«Ευδιόμετρο», Επινίκια  
Το πρώτο έργο του Ρ. που θα εκδοθεί από τον «Κέδρο», τον ίδιο κιόλας μήνα, είναι η Σονάτα του σεληνόφωτος,
που εγκαινιάζει τη σειρά των ποιητικών μονολόγων του Γ. Ρ. και για την οποία ο Ρ. κερδίζει το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (εξ ημισείας με τον Άρη Δικταίο). Κυκλοφορεί η δεύτερη έκδοση του Επιτάφιου συμπληρωμένη με τα έξι τελευταία άσματα.
Τον Οκτώβριο τα σοβιετικά στρατεύματα πνίγουν στο αίμα την εξέγερση του ουγγρικού λαού.
 
 

[1958]

Από το Φεβρουάριο ο Γ. Ρ. αντιμετωπίζει δίωξη μαζί με τους Βρεττάκο και Αυγέρη με την κατηγορία ότι το αφιέρωμα της Επιθεώρησης Τέχνης (τχ. 34, Οκτώβριος 1957) για τα 40 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης στο οποίο συμμετείχαν προπαγάνδιζε την ανατροπή του καθεστώτος. Τη συμμετοχή του Ρ. αποτέλεσε η μετάφραση των Δώδεκα του Μπλοκ. Οι κατηγορούμενοι απαλλάσσονται με βούλευμα το Μάιο. Έχουν προηγηθεί έντονες διαμαρτυρίες διανοούμενων στη Γαλλία.
[…] Θεωρούμε, ιδιαίτερα στη Γαλλία, ότι ο Γιάννης Ρίτσος, που το 1957 τιμήθηκε με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Ποίησης, από την ίδια την ελληνική κυβέρνηση, είναι ένας από τους πιο μεγάλους ποιητές αυτού του αιώνα και δεν ξεχνάμε τους στίχους με τους οποίους χαιρέτισε την πατρίδα μας. Η πράξη που του καταλογίστηκε ως έγκλημα (η μετάφραση του ποιήματος Οι Δώδεκα του Αλεξάντερ Μπλοκ, που θεωρείται σε όλο τον κόσμο κλασικό κείμενο της ρώσικης ποίησης και έχει ήδη δημοσιευθεί ελεύθερα στην Ελλάδα όπως και παντού αλλού) δεν μπορεί παρά να αποτελεί για όλους τους συναδέλφους μας, όποιες κι αν είναι οι απόψεις και οι πεποιθήσεις τους, ένα ενοχοποιητικό στοιχείο απαράδεκτο και επικίνδυνα καινούριο. Ελπίζουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει και θα θελήσει να μας καθησυχάσει για την τύχη των συναδέλφων μας, ώστε να μην υποχρεωθούμε να υψώσουμε διαφορετικά τη φωνή μας.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εθνικής Εταιρίας Συγγραφέων της Γαλλίας.
[Από τηλεγράφημα της Εθν. Ετ. Συγ. της Γαλλίας προς την Ελληνική Κυβέρνηση]          
Κυκλοφορεί το ποίημα Όταν έρχεται ο ξένος,
που αργότερα θα ενταχθεί στην Τέταρτη Διάσταση, και η Ανυπόταχτη πολιτεία. Γράφονται τα ποιήματα Ο οδηγός του ανσασέρ και Φαροφύλακας τα οποία ωστόσο δεν θα δουν το φως της δημοσιότητας παρά μόνο το 1975, με τη συμπερίληψή τους στον τόμο Ποιήματα Δ΄.
Κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Ρουμανία ο Ρ. συνθέτει τη συλλογή Η αρχιτεκτονική των δέντρων. Η συλλογή εκδίδεται το Νοέμβριο στο Βουκουρέστι από τις Πολιτικές και Λογοτεχνικές εκδόσεις μαζί με το θεατρικό Πέρα απ’ τον ίσκιο των κυπαρισσιών, το οποίο μάλιστα παρασταίνεται στις 24 Νοεμβρίου, στα ελληνικά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Βεάκη στην ίδια πόλη. Είναι η πρώτη παράσταση έργου του Γιάννη Ρίτσου στο εξωτερικό. Στο ίδιο ταξίδι ο Γ. Ρ. προγραμματίζει τη συγκρότηση της Ανθολογίας Ρουμάνικης Ποίησης. Ο Θεοδωράκης στο Παρίσι μελοποιεί τον Επιτάφιο.  
Στις εκλογές της 1ης Μαΐου η ΕΔΑ καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση και, ενισχυμένη από τη δεύτερη κατανομή ψήφων, φτάνει τις 79 έδρες. Είναι η μοναδική φορά στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία που η Αριστερά γίνεται Αξιωματική Αντιπολίτευση. Στις 17 Μαΐου ορκίζεται η νέα κυβέρνηση Κ. Καραμανλή.  
 
 

[1960]

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Τσεχοσλοβακία γράφει τις Χρωματικές λεπτομέριες. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ολοκληρώνει το ποίημα Ο τελευταίος και ο πρώτος του Λίντιτσε και γράφει τα Κάτω απ' τον ίσκιο του βουνού, Το χορικό των σφουγγαράδων, Παιχνίδια τα' ουρανού και του νερού και ποιήματα που θα συμπεριληφθούν στις Ασκήσεις και στο Μικρό αφιέρωμα. Εκδίδεται η Γέφυρα και το Παράθυρο. Κυκλοφορεί σε δίσκο ο Επιτάφιος μελοποιημένος από τον Μίκη Θεοδωράκη.
 
 

[1961]

Στις 9 Φεβρουαρίου ο Πάτρις Λουμούμπα, πρώτος πρωθυπουργός της ελεύθερης δημοκρατίας του Κόγκο, δολοφονείται από στρατιωτική κυβέρνηση που τον είχε ανατρέψει. Το βράδυ της 13ης Φεβρουαρίου ο Γ. Ρ. γράφει το ποίημα «Πάτρις Λουμούμπα», που δημοσιεύεται την επόμενη στην Αυγή. Λίγες μέρες αργότερα κυκλοφορεί η εκτενέστερη σύνθεση Ο μαύρος άγιος, εμπνευσμένη από το ίδιο περιστατικό. Γράφονται οι Δελφοί και αρκετά σύντομα ποιήματα που θα συμπεριληφθούν στις Μαρτυρίες. Σειρά τρίτη. Εγκαινιάζεται από τον Κέδρο η σειρά των ποιητικών Απάντων του Γ. Ρ. Με τίτλο Ποιήματα, με την κυκλοφορία των τόμων Α΄ (1931-1942) και Β΄ (1941-1958). Κυκλοφορεί επίσης η Ανθολογία Ρουμάνικης Ποίησης. Το 1961 παρουσιάζεται ο Επιτάφιος ντυμένος με τη μουσική του Θεοδωράκη (τραγούδι Γρηγόρης Μπιθικώτσης, αφήγηση Αλέκα Παΐζη), στο κέντρο «Μυρτιά».
Μετά τη «Μυρτιά» αρχίσαμε περιοδείες σ’ όλη την Ελλάδα, στην αρχή θριαμβευτικά. Μετά άλλαξαν τα πράγματα. Ήταν λίγο πριν τις εκλογές του ’61. Μας έσκιζαν τις αφίσες, εμπόδιζαν τον κόσμο να έρθει στις παραστάσεις, μας πίεζαν.
Αλέκα Παΐζη, «Ο πρώτος “Επιτάφιος”», Η Καθημερινή [ένθετο «Επτά Ημέρες»], 12.11.2000.
 
 

[1976]

Κυκλοφορεί το Θυρωρείο. Απονέμονται στον Γ. Ρ. τα διεθνή βραβεία ποίησης «Αίτνα-Ταορμίνα» (Μάιος) και «Seregno-Brianza» στην Ιταλία. Κυκλοφορεί η μελέτη του Νίκου Ροζάκου Στοχασμοί για τη[ν] ποίηση του Γιάννη Ρίτσου.
Με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Παναγούλη στις 5 Μαΐου ο Γ. Ρ. γράφει την επόμενη μέρα το ποίημα «Για τον Αλέξανδρο», ενώ αργότερα επανέρχεται στο ίδιο περιστατικό με μια σειρά ποιημάτων, που θα δουν το φως της δημοσιότητας τον επόμενο χρόνο.
Τον Ιούνιο κυκλοφορεί αφιέρωμα στον Γ. Ρ. του περιοδικού Αιολικά Γράμματα (τχ. 32-33).  
Τα λαϊκά ρωσικά παραμύθια του Αλέξη Τολστόη με τον τίτλο Η γκρινιάρα κατσίκα, που έχουν εκδοθεί στον «Κέδρο» από το 1956, επανεκδίδονται σε νέο σχήμα και με νέα εικονογράφηση της Τζένης Δρόσου. Ο Ρ. υπογράφει αυτή τη φορά την «απόδοση στα ελληνικά» με το πραγματικό του όνομα.
Γράφεται η συλλογή Μετάγγιση, που θα αποτελέσει αργότερα το πρώτο μέρος της συγκεντρωτικής έκδοσης Ιταλικό Τρίπτυχο. Γράφονται επίσης οι συλλογές Το ρόπτρο, Λοιπόν;, Εξαδάχτυλος, Αναλόγιο, Πριν και μετά και τα ποιήματα Το σώμα και το αίμα και Φανοστάτες.
Συναυλία του Θεοδωράκη για τα σαράντα χρόνια του Επιτάφιου.  

Βιβλιογραφία

Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, έκδοση «Ριζοσπάστη», 1936, [Α3]
{7}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1956, 2η έκδ., [Α19]
{26}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1961, 4η έκδ., [Α40]
{47}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1961, [Α38]
{45}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Βουκουρέστι, Πολιτικές και λογοτεχνικές εκδόσεις, 1962, 5η έκδ., [Α42]
{49}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1964, 6η έκδ., [Α51]
{58}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1964, 2η έκδ., [Α53]
{60}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1966, 8η έκδ., [Α64]
{71}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1967, 3η έκδ., [Α70]
{77}
Ritsos Yannis, Laat me met je meegaan, [Επιτάφιος - Η σονάτα του σεληνόφωτος], μτφρ. Blijstra-van der Meulen Μ. και Van Gemert F. A. [ολλανδικά], Weesp, Bric-a-brac, 1969
{1464}
Ritsos Ghiannis, Epitaffio e Makronissos, [Επιτάφιος. Μακρονησιώτικα], μτφρ. Crocetti Nicola και Makris Dimitri και Gatos Giorgio [ιταλικά], Πάρμα, Guanda, 1970
[Δίγλωσση έκδοση: ιταλικά- ελληνικά]
{1932}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1972, 11η έκδ., [Α94]
{223}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, σχέδια Eiriz Antonia, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1972, 12η έκδ., [Α95]
{224}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1972, 4η έκδ., [Α92]
{221}
Ritsos Jannis, Epitaphios, [Επιτάφιος], μτφρ. Rosenthal-Kamarinea Isidora [γερμανικά], Eutin, Buchdruckerei Gustav Ivens, 1973
[δίγλωσση έκδοση: ελληνικά-γερμανικά]
{1820}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1973, 5η έκδ., [Α116]
{261}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1974, 15η έκδ., [Α119]
{264}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1974, 16η έκδ., [Α142]
{286}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1974, 6η έκδ., [Α157]
{301}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1975, 19η έκδ., [Α174]
{2299}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930 - 1960, τ. Α΄, Αθήνα, εκδόσεις Κέδρος, 1975, 7η έκδ., [Α173]
{712}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1976, 20η έκδ., [Α193]
{2318}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1960, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1976, 8η έκδ., [Α213]
{2338}
Ritsos Jannis, Epitafio, [Επιτάφιος], μτφρ. Sangiglio Crescezio και Buttitta Ignazio [ιταλικά], Θεσσαλονίκη, Giorgio Katos, 1977
[Δίγλωσση έκδοση: ιταλικά- ελληνικά]
{1930}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1977, 22η έκδ., [Α227]
{2352}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1960, τ. Α΄, Αθήνα, Κέδρος, 1977, 9η έκδ., [Α230]
{2355}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1978, 26η έκδ., [Α292]
{2427}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1978, 11η έκδ., [Α285]
{2420}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1960, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1978, 10η έκδ., [Α264]
{2399}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, σχέδια Eiriz Antonia, Αθήνα, Κέδρος, 1979, 28η έκδ., [Α305]
{2440}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, ξυλογραφίες Τάσσος Α., Αθήνα, Κέδρος, 1979, 30η έκδ., [Α309]
{2444}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1979, 31η έκδ., [Α329]
{2464}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1979, 13η έκδ., [Α317]
{2452}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1979, 12η έκδ., [Α297]
{2432}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1980, 14η έκδ., [Α349]
{2554}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1981, 33η έκδ., [Α382]
{2587}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1981, 15η έκδ., [Α371]
{2576}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1981, 16η έκδ., [Α381]
{2586}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1982, 35η έκδ., [Α424]
{2629}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1982, 17η έκδ., [Α412]
{2617}
Ritsos Yannis, Rekviem, [Επιτάφιος], μτφρ. Kazarosjan Α. [αρμενικά], Erevan, Sovetakan groh, 1983
{1451}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1984, 38η έκδ., [Α468]
{2688}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1984, 18η έκδ., [Α446]
{2666}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α', Αθήνα, Κέδρος, 1984, 18η έκδ., [Α467]
[Περισσότερα για την αρίθμηση του τόμου βλ. Μακρυνικόλα.]
{2687}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, Αθήνα, Κέδρος, 1987, 39η έκδ., [Α509]
{2729}
Ritsos Jannis, Das letzte Jahrhundert vor dem Menschen, [Επιτάφιος. Η τελευταία προ ανθρώπου εκατονταετία. Καπνισμένο τσουκάλι], μτφρ. Eideneier Niki και Eideneier Hans [γερμανικά], Μόναχο, Piper Verlag, 1988
{1800}
Σπίνου Παρή, «Βουβός επιτάφιος για τον ποιητή: σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, οι άνθρωποι των γραμμάτων και οι συναγωνιστές του αποχαιρέτησαν χθες το Γιάννη Ρίτσο», Η Καθημερινή, 14 Νοεμβρίου 1990
[http://invenio.lib.auth.gr/record/21097/files/npa-2005-17961.pdf]
{1214}
Φάις Μισέλ, «Επιτάφιος για τον ποιητή: τι λένε για τον Ρίτσο οι δικοί του άνθρωποι», Ελεύθερος Τύπος, 13 Νοεμβρίου 1990
{1296}
Κόκορης Δημήτρης, «Επιτάφιος: Γόνιμη επαφή με την παράδοση ή υπακοή στο κέλευσμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού;», Τα Ποταμόπλοια, 4 (1991) 150-151
{1535}
Μότσιος Γιάννης, [Επιτάφιος], στο Το ελληνικό μοιρολόγι, τ. 1, Αθήνα, Κώδικας, 1995, 95-118
{1553}
Δασκαλόπουλος Άκος, «Ο Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου - Ένα ορόσημο», Ομπρέλα, 31 (Δεκέμβριος 1995) 18-19
[Μέρος τεύχους-αφιερώματος στον Γ. Ρ.]
{1758}
Βολιώτης Α. Νικόλαος, Προσεγγίσεις στον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου, Αθήνα, Γρηγόρης, 1995
{1462}
Επιτάφιος, σκηνοθεσία Πήττα Ε., ερμηνεία Δρόσου Έφη και Σιταρίδου Α., 17 Ιουνίου 1996
[Η παράσταση ανέβηκε στο ανοιχτό θέατρο του Δήμου Συκεών.]
{3243}
Μικρομάτης Άκις, Ο Επιτάφιος του Γιάννη Ρίτσου: νοηματική και καλολογική ερμηνεία, Λευκωσία, 1996
{692}
Ρίτσος Γιάννης, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α΄, Αθήνα, Κέδρος, 1997, 22η έκδ.
{2511}
«Επιτάφιος για τους 200 της Καισαριανής», Ριζοσπάστης, 30 Απριλίου 1998
[«Οι αγώνες του λαού μας για εθνική ανεξαρτησία, ελευθερία και για καλύτερη ζωή, είναι άρρηκτα δεμένοι με την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Στη σχέση της ποίησής του με το λαϊκό κίνημα και τους αγώνες επικεντρώνεται το βιογραφικό ντοκιμαντέρ "Γιάννης Ρίτσος". Η σκηνοθεσία είναι του Πέτερ Ποπ Σλάτεφ (ΝΕΤ 19.55)»]
{1119}
Παΐζη Αλέκα, «Ο πρώτος "Επιτάφιος"», Η Καθημερινή, (12 Νοεμβρίου 2000) 24
[Μέρος αφιερώματος στον Γ. Ρ., που συμπεριλαμβάνεται στο ένθετο «Επτά ημέρες».]
{2971}
Λιάβας Λάμπρος, «"Επιτάφιος". Τα δίδυμα αδέλφια του», Ελευθεροτυπία, 14 Μαρτίου 2001
{2127}
Η Νένα Βενετσάνου τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη, συνθέτης Θεοδωράκης Μίκης, ερμηνεία Βενετσάνου Νένα, ΜΒΙ
[Στα τραγούδια συμπεριλαμβάνεται και ο μελοποιημένος «Επιτάφιος».]
{2797}
Επτακοίλη Γιούλη, «Με Ρίτσο και Θεωδωράκη. “Επιτάφιος”, “Ρωμιοσύνη”, “18 Λιανοτράγουδα” θα παρουσιαστούν στο Ηρώδειο», Καθημερινή, 25 Ιουνίου 2003
[Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουλίου.]
{641}
Ρίτσος Γιάννης, Επιτάφιος, ζωγραφική Τάσσος Α., Αθήνα, Κέδρος, 2003
{2500}
Επιτάφιος - Επιφάνια, συνθέτης Θεοδωράκης Μίκης, ερμηνεία Μπιθικώτσης Γρηγόρης και Λίντα Μαίρη, MINOS-EMI
[Ο Επιτάφιος είναι κύκλος τραγουδιών που συνέθεσε ο Θεοδωράκης το 1958 στο Παρίσι πάνω σε ποίηση Ρίτσου από την ομώνυμη ποιητική συλλογή του τελευταίου. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε δίσκο το 1960. Τα Επιφάνια είναι κύκλος τραγουδιών που συνέθεσε ο Θεοδωράκης στο Παρίσι το 1960 πάνω σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη. Πρωτοκυκλοφόρησε το 1962. Στο ένθετο βιβλιαράκι παρατίθενται οι μελοποιημένοι στίχοι, καθώς και κατατοπιστικά σημειώματα.]
{2525}
Επιτάφιος κατά Σταύρο Ξαρχάκο, συνθέτης Θεοδωράκης Μίκης, μουσική διασκευή Ξαρχάκος Σταύρος, ερμηνεία Σουλτάτου Μαρία, LEGEND
[Πρόκειται για ηχογράφηση που έγινε από το Ωδείο Ηρώδου Αττικού στις 2.10.2000. Το έργο παρουσίασε η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής υπό τη διεύθυνση του Στ. Ξαρχάκου.]
{2642}
Σύκκα Γιώτα, «Επιτάφιος για τη φωνή της Ρωμιοσύνης», Καθημερινή, 10 Απριλίου 2005
[Για το θάνατο Μπιθικώτση]
{566}
Δ. Κ., «Επιτάφιος», στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Αθήνα, εκδόσεις Πατάκη, 2007, 672-673
{1549}
Ρίτσος Γιάννης, «Επιτάφιος», Νέα Αριάδνη, 60 (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2008) 75
[Δημοσιεύεται απόσπασμα της σύνθεσης.]
{1443}
Δασκαλόπουλος Άκος, «Ο "Επιτάφιος" του Γιάννη Ρίτσου - ένα ορόσημο», Ομπρέλα, 86 (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2009) 8-9
{2238}
Ritsos Yannis, Epitafio, [Επιτάφιος], μτφρ. Tejero Juan José [ισπανικά], Χουέλβα, Diputación Provincial de Huelva, 2009
{2082}

Φάκελος κειμένων

Γ. Βελουδής, Προσεγγίσεις στο έργο του Γιάννη Ρίτσου, Αθήνα 1984, 20

Δημήτρης Κόκορης, Μια φωτιά. Η ποίηση. Σχόλια στο έργο του Γιάννη Ρίτσου, Αθήνα, Σοκόλης, 2003, 20-21

Μάρκος Αυγέρης, Θεωρήματα, Αθήνα. Ίκαρος, 1972, 103-104

Σπύρος Αλ. Γκίνης, Για τον Γιάννη Ρίτσο, Εκδ. Ιστορική Έρευνα, Αθήνα 1974, 37 και 40-41

Φάκελος πολυμεσικού1 υλικού

Ξυλογραφία του Α. Τάσσου από την τριακοστή έκδοση του «Επιταφίου»

Ξυλογραφία του Α. Τάσσου από την τριακοστή έκδοση του «Επιταφίου»

Επιτάφιος

Η τριακοστή έκδοση του «Επιταφίου» με ξυλογραφία του Α. Τάσσου.

Laat me met je meegaan

Επιτάφιος

Επιτάφιος - Επιφάνια




ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ